Een nieuw internet-boekenprogramma over globalisatie-literatuur.
Titlepage’s first episode: All Over The Map.
On this episode we “travel” across the world with some of the country’s best novelists. This episode features fiction that takes us to the Lower East Side of New York, a midwestern college campus, the bustling stock exchange of Shanghai, and the neon streets of Las Vegas. Our guests are: Richard Price, Colin Harrison, Susan Choi and Charles Bock.
“One of the best ways to see and understand the world is through first-class fiction” (Daniel Menaker)
Your context is essentially that of the modern city, isn’t it? Is there a reason for this beyond the fact that you come out of an urban experience?
SAUL BELLOW
Well, I don’t know how I could possible separate my knowledge of life, such as it is, from the city. I could no more tell you how deeply it’s gotten into my bones than the lady who paints radium dails in the clock factory could tell you. (p. 102)
Minister van Grootstedenbeleid Christian Dupont vindt dat Vlaanderen kampt met “grote stedelijke problemen”. Dat staat in een ontwerptekst die de PS’er naar de Franse regering zal sturen. Voor Brussel en Wallonië is hij heel wat milder, schrijven de Concentrakranten zaterdag. Vanaf juli neemt Frankrijk het EU-voorzitterschap waar en onze zuiderburen willen het stedenbeleid op de agenda zetten. Daarom heeft de Franse regering alle lidstaten gevraagd een stand van zaken te geven over hun grootstedenbeleid.
Cultuurfilosoof Rik Pinxten merkt op dat het falen van democraten t.a.z. van het opkomende extreem-rechtse discours ligt in hun minimieme aandacht “voor cultuur in een moderne staat, en deels omdat diezelfde democraten lang blind bleven voor de problemen van de verstedelijking” (Pinxten 2003: 10). Allereerst kan “een rechtvaardige en duurzame samenleving [...] alleen maar mee bewerkstelligd worden door de mens als cultuurwezen en vooral als cultuurmaker hoger te waarderen” (Pinxten 2003: 11). En laat die cultuur nu eens bovenal stedelijk zijn: “Stedelijkheid en cultuur, we kunnen er niet buiten.” (17) (Ook: “Het socio-artistieke werk hoeft niet beperkt te zijn tot de stadscontext, maar het is dat in de praktijk wel.” (60)). Kort gezegd stedelijkheid moet “voor elk beleid in en buiten het Westen een hoofdthema worden.” (109). Zie verder p. 109-123 in Pinxten 2003. Cultuur staat, volgens Pinxten, terecht gelijk aan “multicultuur in verstedelijkte contexten” (166)
De openingsequentie van Woody Allen’s Manhattan; een nostalgische ode. Interessant – de herhaalde pogingen om de stad te beschrijven vanuit verschillende standpunten (‘preachy’, ‘too angry’, ….) – dit is de retoriek van fictie (‘hoe bouwt men zijn betoog op tot iets wat het publiek wil horen’) – verleiding & overtuiging.
It has been 12 years since the Dutch architect Rem Koolhaas unleashed his concept of “the generic city,” a sprawling metropolis of repetitive buildings centered on an airport and inhabited by a tribe of global nomads with few local loyalties. His argument was that in its profound sameness, the generic city was a more accurate reflection of contemporary urban reality than nostalgic visions of New York or Paris.
