Rik Pinxten over klasse & “geletterheid”

Rik Pinxten wijst er terecht op dat de maatschappij van vandaag niet meer simpel te verdelen is in (economische) klassen zoals de marxisten dat deden: “Ook de conflicten tussen economische ‘klassen’, waarover de grote ideologieën van de voorbije twee eeuwen gingen, verdwijnen naar de achtergrond en worden vervangen door conflicten tussen kennis- en culturele vaardigheden” (Pinxten 2003: 165)

Uit: Rik Pinxten. De Artistieke Samenleving. De invloed van kunst op de democratie. Houtekiet, Antwerpen. 2003

Rik Pinxten over teksten, onderwijs, kunst & identiteit

Rik Pinxten’s bezwaar tegen de textualisering van het onderwijs (“Het onderwijsbeleid in de rijke landen verheldert hoe we op een afstandelijke weg van kennis-is-informatie zitten. We leren over de wereld enkel uit boeken en media” (Pinxten 2003: 15)) leek me allereerst om te slaan in een verheerlijking van de “directe ervaring”. We leren volgens hem de wereld kennen via “taal en teksten, niet langer door ervaringen” (14).

Rik Pinxten over steden & cultuur

Cultuurfilosoof Rik Pinxten merkt op dat het falen van democraten t.a.z. van het opkomende extreem-rechtse discours ligt in hun minimieme aandacht “voor cultuur in een moderne staat, en deels omdat diezelfde democraten lang blind bleven voor de problemen van de verstedelijking” (Pinxten 2003: 10). Allereerst kan “een rechtvaardige en duurzame samenleving [...] alleen maar mee bewerkstelligd worden door de mens als cultuurwezen en vooral als cultuurmaker hoger te waarderen” (Pinxten 2003: 11). En laat die cultuur nu eens bovenal stedelijk zijn: “Stedelijkheid en cultuur, we kunnen er niet buiten.” (17) (Ook: “Het socio-artistieke werk hoeft niet beperkt te zijn tot de stadscontext, maar het is dat in de praktijk wel.” (60)). Kort gezegd stedelijkheid moet “voor elk beleid in en buiten het Westen een hoofdthema worden.” (109). Zie verder p. 109-123 in Pinxten 2003. Cultuur staat, volgens Pinxten, terecht gelijk aan “multicultuur in verstedelijkte contexten” (166)