Rik Pinxten over teksten, onderwijs, kunst & identiteit

Rik Pinxten’s bezwaar tegen de textualisering van het onderwijs (“Het onderwijsbeleid in de rijke landen verheldert hoe we op een afstandelijke weg van kennis-is-informatie zitten. We leren over de wereld enkel uit boeken en media” (Pinxten 2003: 15)) leek me allereerst om te slaan in een verheerlijking van de “directe ervaring”. We leren volgens hem de wereld kennen via “taal en teksten, niet langer door ervaringen” (14).

Manhattan (Woody Allen, 1979) – Nostalgie

De openingsequentie van Woody Allen’s Manhattan; een nostalgische ode. Interessant – de herhaalde pogingen om de stad te beschrijven vanuit verschillende standpunten (‘preachy’, ‘too angry’, ….) – dit is de retoriek van fictie (‘hoe bouwt men zijn betoog op tot iets wat het publiek wil horen’) – verleiding & overtuiging.