Cultuurfilosoof Rik Pinxten merkt op dat het falen van democraten t.a.z. van het opkomende extreem-rechtse discours ligt in hun minimieme aandacht “voor cultuur in een moderne staat, en deels omdat diezelfde democraten lang blind bleven voor de problemen van de verstedelijking” (Pinxten 2003: 10). Allereerst kan “een rechtvaardige en duurzame samenleving [...] alleen maar mee bewerkstelligd worden door de mens als cultuurwezen en vooral als cultuurmaker hoger te waarderen” (Pinxten 2003: 11). En laat die cultuur nu eens bovenal stedelijk zijn: “Stedelijkheid en cultuur, we kunnen er niet buiten.” (17) (Ook: “Het socio-artistieke werk hoeft niet beperkt te zijn tot de stadscontext, maar het is dat in de praktijk wel.” (60)). Kort gezegd stedelijkheid moet “voor elk beleid in en buiten het Westen een hoofdthema worden.” (109). Zie verder p. 109-123 in Pinxten 2003. Cultuur staat, volgens Pinxten, terecht gelijk aan “multicultuur in verstedelijkte contexten” (166)
